چندین بار شروع کردم بنویسم و یک بار هم حتا چندین خط نوشتم اما یا خودم گفت ننویسم یا خودش گفت از من ننویس. اینبار هم چیز زیادی نمیخوام بنویسم. در این مورد قبلا نوشتم که «سقوط آزاد» چطوری انتخاب شد.
اما اینکه بخوام اسمش رو تغییر بدم اصلا موافق نیستم. سقوط آزاد یه یادگاری همیشگیه، از یه دوران. این دوران شروع شده و از دید من تمومی نداره. توی فکر من موقعیکه تموم میشه که من دیگه نیستم. اما من یا ما هم اگر نباشیم هستند کسانیکه وقتی دنبال ریشهء فقط اسم یه وبلاگ گشتند می بینن که از یه عشق نقلی که امروز، روز به روز داره آتیشش تندتر میشه سر منشا میگیره و عاشق بودن رو یادآوری میکنه…
پس دوباره من رو با اسم «سقوط آزاد» بشناسید. حتما خودم یه روزی اگر جایی وجود داشته باشه و دلش رو داشته باشم میرم روی یه ارتفاع بلند و با چتر فرود میام. اما توی زندگی سقوط نخواهم کرد نه تا وقتیکه کسی چون انتخاب کننده اسم اینجا… در کنارمه
http://soghooteazad.wordpress.com
از این به بعد اینجا می نویسم
